Yeni hayat..

 

 

Ne günler gördük seninle
Biraz dert biraz keder
Yalancı sevdaları, yaşadık birer birer

Hey benim paşa gönlüm
Yılları çürüttün mü
Bunca zaman sonunda
Kendini büyüttün mü

Ne dostlar tükettin sen
Kaldın ondan sonra
Nerede hata yaptık diye sorma

AMAN HA ADIMINA DİKKAT KAYAR DÜŞERSİN YOLUNDA

AMAN HA ADAMINA DİKKAT OYUNUNA GELİRSİN SONUNDA..

 

Dolu dolu 4 ay bunca zaman emek verdiğim sayfamdan uzak kaldığım için (kii çok geçerli mazeretlerim var) PAŞA GÖNLÜM şarkısı eşliğinde ilk paylaşımıma başlamak istedim.

İnanın uzun zamandır web sayfası panelime gelen özel mesajlarımı bile kontrol edebilecek durumda değilken, aldığım birbirinden güzel yüzümü güldüren, “artık yazılarını paylaşmanı bekliyoruz” şeklinde gelen yorumlar için tüm dostlarım, canlarım ve güzel sayfamın takipçilerine çooookk teşekkür ederim.

Paşa gönlümün tabiki geçerli bir açıklaması var, yaş kemale erdi ve geçen sene paylaştığım 30′a 2 kala postundan sonra 30′a 1 kalayı da yaşadıyıp, araya 5 gün 2.Londra gezisini sıkıştırdık. Yine 3 pasta 3 kutlama şeklinde olsa da benim paşa gönlüm bir blogger olarak tam aksine bir davranış sergileyip, artık bu facebook ve diğer sosyal ağlardan nasıl bir bunalmışlık havası yaşamış olacağım ki çok mini mini arkadaş grubumun olduğu instagram da nadiren paylaştığım üç beş resim harici bir soğukluk bir bıkkınlık yaşamaktayım. 

Paylaşımda bulunmayınca gelen yorumlardan komik olanları “bu aralar gezmiyorsunuz sanırım”… kardeşim benim ruhum gezenti evde oturamıyorum daa senin haberin yok eşliğinde iç sesimden gelen cevaplar olsa da gülümseme-sırıtma şeklinde verilen nazik geri dönüşler.

Bırakalım bütün insanlar PAŞA GÖNLÜNE göre yaşasın.

Eee ben şimdi facebook’ta paylaşmadım, twitterda paylaşmadım, instagramda ilan etmedim. Buradan yazsam herkes okumayacak mı??  Ben seyahat bloggerı olarak gittim, gezdim, gördüm, keşfettim hala devam etmekteyim ama önümüzde ki dönemlerde bi süre mola istemek durumunda kalacağım. Bu yoğun geçen 4 ayın sonunda ŞÜKÜRLER OLSUN ki sahip olduğum ailemiz bundan sonra 4 kişi olarak yolumuza devam edeceğiz. Sepet gibi kolumuza takarak Batuşumuzu gittiğimiz tatiller ve seyahatler biraz sekteye uğrayacak gibi görünsede, çok sevdiğim dostlarımdan akşam yemeklerine çıkabilmek için, ufaklığa bakım sözü almış, kendimi garantilemiş bulunmaktayım:)

Erken yaşta evlenip üzerinde ciddi ciddi düşünme becerisine sahip olamadığım yaşlarda 24 ünde anne olan ben, 2.cocuk için yaklaşık 2 senedir ciddi ciddi kafa yorarak, plan program yaparak, kendimi bu sürece hazırladım. Hayatı planlamak imkansız olsada ihtimalleri düşünmekten kendimi alamıyordum. Yakınımda ki dostlarım çok iyi bilirler ve hatta her seferinde fikirlerimi kahkalarla dinlerler, bir hafta kesin insanın kardeşi olmalı fikrini sonuna kadar savunan ben, bir sonra ki hafta çocuğun tek büyümesinin ne kadar faydalı olabileceğine dair nutuk atabiliyorum :)

En sonunda kesin ve kati olan sonuca (kiii bu saatten sonra neler yaşayacağını bilen bir anne olarak; o kadar donanımlı ve birikimliyim ki bu konuda hiç bir güç beni korkutamaz) varabildik.

Biz farkettik ki bizim ailede 2 erkek bana kraliçe gibi davranıp, gerçekten bazen benim için ciddi ciddi birbirine kafa tutan baba-oğul arasında, bir de bu kraliçenin tahtını elinden alması gereken prensese bu ailenin ihtiyacı vardı.

Kasım ayında evimizi şenlendirecek olan bu mini mini prensesle beraber inşallah tüm hayatımız güzel, sağlıklı ve korktuğumuzdan daha ılımlı geçer..

Subscribe

Subscribe to our e-mail newsletter to receive updates.

Comments are closed.